Aan de keukentafel bij…Nicole en Sarina Fuyt

Sarina Fuyt werd vier jaar in oktober. Na de herfstvakantie ging ze naar de basisschool. Daar gaat het heel goed. Maar, ze denkt nog regelmatig aan de juffen en peuters van Pip en daar wil haar moeder Nicole thuis aan de keukentafel graag iets over vertellen.

“We hebben Sarina bewust aangemeld bij de peuteropvang,” vertelt Nicole, “net zoals haar oudere zussen gaat ze naar een gastouder als wij werken, maar we vinden het daarnaast erg belangrijk dat ze in een grotere groep kinderen leert samen spelen en delen. Daarbij voegt de Voor- en Vroegschoolse educatie voor mijn gevoel iets heel belangrijks aan toe aan de ontwikkeling. We zagen bij Sarina een enorme groei in haar taal, maar bijvoorbeeld ook in haar knutselwerkjes. De juffrouw van de peuteropvang gaf al aan dat Sarina uitgedaagd moet worden, anders gaat ze zich vervelen. En dat is in de peuteropvang zeker gebeurd. Ook is Sarina socialer geworden, ze bemoedert graag, is heel zorgzaam, troost en helpt de andere kinderen. De overgang naar de basisschool verliep soepeler, omdat Sarina al gewend was vier dagdelen naar de peuteropvang te gaan. Ze was gewend om geconcentreerd bezig te zijn, naar de juf te luisteren en opdrachtjes te maken. Dat voorbereidingen op rekenen en taal die in de peuteropvang al spelenderwijs werden aangeboden, gaan in groep 1 verder. Spelenderwijs leren ze heel veel. Ik zie nu al dat Sarina motorisch en in taalgebruik weer vooruit is gegaan.”

Sarina wil zelf ook nog wel iets over de peuteropvang vertellen. Want ze herinnert zich nog goed haar vierde verjaardag die ze in Pip vierde. “Ik was het hulpje en mocht op de tafel staan. En iedereen in slaap toveren en uitdelen. Alle peuters zongen lang zal ze leven. Ook gingen we buiten spelen, en binnen, knuffelen met de juf en verkleden.”

“De peuteropvang was een fijne tijd,” weet Nicole. “Alleen jammer dat je bij het aanmelden de gewenste dagdelen aan kon geven, maar dat die uiteindelijk niet toegepast konden worden. Daarom is Sarina pas vanaf haar derde naar de peuteropvang gegaan, want ze sliep ’s middags nog zo’n twee uur. In het begin vond ze het afscheid nemen moeilijk, maar dat was snel over.  Ze is een stuk zelfstandiger geworden in de peuteropvang. En voor mezelf was het fijn dat ik even de handen vrij had. Wij hebben geen moment spijt gehad van onze keuze voor peuteropvang. Uiteindelijk zien we alleen maar voordelen!”

 

 

 

Reageren is niet mogelijk