Aan de wieg van Peuterspeelzaalwerk Heerlen

Na dertig jaar neemt ze afscheid van Peuterspeelzaalwerk Heerlen; Mieke Landré gaat met pensioen. “Ik heb in al die jaren van heel dichtbij de ontwikkeling van PWH meegemaakt. Dat ging van het oppassen op kinderen tot professionele organisatie met thema’s, behandelpannen en dagplanningen. Eerst deden we veel intuïtief, later waren we veel bewuster met de ontwikkeling van het kind bezig.”

De peutervierdaagse is in volle gang en Mieke maakt een wandeling met ‘haar’ peuters door Mariagewanden, de wijk waar ze al jaren werkt. Even stoppen voor het gebouwtje waar het allemaal begon en waar ze goede heinneringen aan heeft. Een buurtbewoonster hangt uit het raam en maakt een praatje. Mieke groet haar met ‘dag buurvrouw’. “Jaren werkte ik als typiste en telefoniste op een accountantskantoor,” vertelt Mieke, “ik stopte met werken toen onze oudste dochter werd geboren. Dat ging zo in die tijd. Toen beide dochters oud genoeg waren, wilde ik wel weer iets gaan doen. We waren net verhuisd, van Meerssen naar Brunssum. Alleen maar lezen, wat ik overigens heel graag doe, gaat op den duur vervelen. Ze zochten vrijwilligers bij toen nog stichting het Krauwelnest. Ik ging aan de slag in het gebouwtje aan de Markgravenstraat in Hoensbroek. De teamleidster ging weg en nam ik als beroepskracht haar taken over. Uiteindelijk werd ik er plusfunctionaris, wat inhield dat je onder andere huisbezoeken deed en bij de ouderraad aanwezig was. Daarvoor moest ik SPW 3 doen. Die studie maakte me zelfverzekerder in mijn werk. Dat vind ik ook de positieve ontwikkeling van PWH, dat je door alle studies en cursussen je bewuster wordt van de ontwikkeling van het kind en wat jij daar als leidster aan kunt bijdragen. Minder leuk is alle administratieve rompslomp, dat is vaak heel veel, maar als je wil weten wat de resultaten zijn moet je wel iets op papier hebben natuurlijk.”

Het gebouwtje in de speeltuin herinnert Mieke zich nog goed. De gezelligheid, 23 jaar lief en lees delen met dezelfde collega. “Een prachtige tijd. Dus toen het Krauwelnest ondergebracht werd bij Stichting Peuterspeelzaalwerk Heerlen en we moesten verhuizen naar basisschool de Vlieger, had ik daar heel veel moeite mee. Ik zag er enorm tegenop. We raken onze zelfstandigheid kwijt, dacht ik. Maar vanaf het allereerste moment was het geweldig. We werken heel fijn samen en ik ga de collega’s van de basisschool en zeker mijn naaste collega’s van de peuterspeelzaal ontzettend missen. En niet te vergeten de peuters!

Mieke heeft twee dochters en vijf kleinkinderen en ze leest, sport en reist graag. Jaren geleden bezocht Mieke samen met haar dochters het geboortedorp van haar man op Bali. “Mijn man overleed achttien jaar geleden plotseling. We hadden de reis naar Bali al geboekt, maar geannuleerd omdat er opstanden waren. Uiteindelijk is het er dus niet meer van gekomen. Met mijn dochters heb ik er een onvergetelijke reis van gemaakt, heel emotioneel ook. Waar de volgende reis naar toe gaat weet ik nog niet, ben pas met een reisvriendin naar China geweest. Zuid-Afrika staat nog op het verlanglijstje.”

Maar eerst het afscheid. Mieke houdt een afscheidsreceptie op 5 juli vanaf 14.30 uur in basisschool de Vlieger. “Met de peuters gaan we als afscheid op 21 juni vanaf 9.30 uur naar de speeltuin in de wijk. Hoewel ik wel toe ben aan mij pensioen, ga ik iedereen ook heel erg missen. Ik heb altijd erg genoten van mijn werk!”

Reageren is niet mogelijk