Aandacht voor íeder kind

“Ik vind het belangrijk om goed naar kinderen te kijken, ze te laten merken dat ik ze zie.” Aan het woord is Bep Huveneers, coach voor Peuterspeelzaalwerk Voerendaal.
Bep studeerde inrichtingswerk aan de Sociale Academie in Sittard, de vroegere benaming voor een hogere beroepsopleiding in de sociale sector. Ze werkte onder andere jaren in de jeugdhulpverlening. Als coach voor PWV ondersteunt en begeleidt ze daar waar nodig de leidsters.

Jarenlang werkte Bep met moeilijk opvoedbare kinderen met een verstandelijke beperking. Onder andere op een internaat waar 24-uurszorg werd geboden aan zeven tot veertienjarigen. “Ik deed het werk heel graag. Je moest je er kwetsbaar en dienstbaar kunnen opstellen om zo samen, als collega’s, iets te kunnen bereiken. Ik heb er ontzettend veel geleerd.”

Het was het begin van een werkzaam leven met kinderen en jongeren van alle leeftijden. Vanuit Xonar startte Bep bijvoorbeeld de Opvoedwinkel op. Ook organiseerde ze koffieochtenden voor ouders. “Als je ergens pijn had of je voelde je niet lekker, ging je naar de huisarts. Maar voor vragen over opvoeden was er destijds nog helemaal niets. Schuchter, maar vaak vol vragen kwamen vaders en moeders binnen. Soms konden we zelf hulp bieden, een andere keer verwezen we ze door. Ouders luisterden gretig naar de opvoedtips en stelden hun vragen. Er werd iedere dag wel een vlaai bezorgd door een dankbare ouder.”
Een ander project waar Bep met hart en ziel aan heeft gewerkt, is de zogenaamde voorzorggroep. Een project in Meezenbroek, samen met Tracée (welzijnswerk en maatschappelijk werk van Heerlen). “Op één of andere manier waren de vier tot en met zesjarigen kinderen met een ontwikkelingsachterstand een grijs gebied. Terwijl het mij juist belangrijk leek, dat er al op heel jonge leeftijd iets aan een taal- of ontwikkelingsachterstand werd gedaan. Zo werd Voorzorggroep Meezenbroek een feit. We overlegden en werkten samen met peuterspeelzalen en de groepen 1 en 2 van basisscholen. Dit was het begin van een buurtnetwerk, JGZ en wijkagent namen hier ook aan deel. In een overleg bespraken we de kinderen en na school kwamen ze naar ons toe. We praatten met ze en met hun ouders. We vroegen wat er aan scheelde en waar en hoe we konden helpen. Tijdens die uurtjes na school boden we structuur en in die structuur leerden we ze zaken als onder andere opruimen en met andere kinderen omgaan.”

In 2010 werd Bep als coördinator aangesteld bij Stichting Peuterspeelzaalwerk Voerendaal en hield ze zich bezig met uiteenlopende zaken als onder andere financiën, studiedagen en de oudercommissie. “Sinds 2016 zijn de zaken anders georganiseerd en is ook mijn rol daaraan aangepast. In de professionalisering van het peuterspeelzaalwerk is het mijn taak als coach de leidsters daar waar nodig te ondersteunen.”
Regelmatig is Bep in één van de vier zalen van PWV te vinden. “Dan ben ik juffrouw Bep, krijg ik ook wel eens tekeningen van peuters en dat is zo leuk. Ik probeer voor alle kinderen aandacht te hebben, want juist die aandacht voor ieder kind persoonlijk vind ik heel belangrijk. Ik wil luisteren naar de leidsters en ook de ouders om daar waar nodig te ondersteunen en peuters op die manier een goede start te bieden.”

Reageren is niet mogelijk

Aandacht voor íeder kind

“Ik vind het belangrijk om goed naar kinderen te kijken, ze te laten merken dat ik ze zie.” Aan het woord is Bep Huveneers, coach voor Peuterspeelzaalwerk Voerendaal.
Bep studeerde inrichtingswerk aan de Sociale Academie in Sittard, de vroegere benaming voor een hogere beroepsopleiding in de sociale sector. Ze werkte onder andere jaren in de jeugdhulpverlening. Als coach voor PWV ondersteunt en begeleidt ze daar waar nodig de leidsters.

Jarenlang werkte Bep met moeilijk opvoedbare kinderen met een verstandelijke beperking. Onder andere op een internaat waar 24-uurszorg werd geboden aan zeven tot veertienjarigen. “Ik deed het werk heel graag. Je moest je er kwetsbaar en dienstbaar kunnen opstellen om zo samen, als collega’s, iets te kunnen bereiken. Ik heb er ontzettend veel geleerd.”

Het was het begin van een werkzaam leven met kinderen en jongeren van alle leeftijden. Vanuit Xonar startte Bep bijvoorbeeld de Opvoedwinkel op. Ook organiseerde ze koffieochtenden voor ouders. “Als je ergens pijn had of je voelde je niet lekker, ging je naar de huisarts. Maar voor vragen over opvoeden was er destijds nog helemaal niets. Schuchter, maar vaak vol vragen kwamen vaders en moeders binnen. Soms konden we zelf hulp bieden, een andere keer verwezen we ze door. Ouders luisterden gretig naar de opvoedtips en stelden hun vragen. Er werd iedere dag wel een vlaai bezorgd door een dankbare ouder.”
Een ander project waar Bep met hart en ziel aan heeft gewerkt, is de zogenaamde voorzorggroep. Een project in Meezenbroek, samen met Tracée (welzijnswerk en maatschappelijk werk van Heerlen). “Op één of andere manier waren de vier tot en met zesjarigen kinderen met een ontwikkelingsachterstand een grijs gebied. Terwijl het mij juist belangrijk leek, dat er al op heel jonge leeftijd iets aan een taal- of ontwikkelingsachterstand werd gedaan. Zo werd Voorzorggroep Meezenbroek een feit. We overlegden en werkten samen met peuterspeelzalen en de groepen 1 en 2 van basisscholen. Dit was het begin van een buurtnetwerk, JGZ en wijkagent namen hier ook aan deel. In een overleg bespraken we de kinderen en na school kwamen ze naar ons toe. We praatten met ze en met hun ouders. We vroegen wat er aan scheelde en waar en hoe we konden helpen. Tijdens die uurtjes na school boden we structuur en in die structuur leerden we ze zaken als onder andere opruimen en met andere kinderen omgaan.”

In 2010 werd Bep als coördinator aangesteld bij Stichting Peuterspeelzaalwerk Voerendaal en hield ze zich bezig met uiteenlopende zaken als onder andere financiën, studiedagen en de oudercommissie. “Sinds 2016 zijn de zaken anders georganiseerd en is ook mijn rol daaraan aangepast. In de professionalisering van het peuterspeelzaalwerk is het mijn taak als coach de leidsters daar waar nodig te ondersteunen.”
Regelmatig is Bep in één van de vier zalen van PWV te vinden. “Dan ben ik juffrouw Bep, krijg ik ook wel eens tekeningen van peuters en dat is zo leuk. Ik probeer voor alle kinderen aandacht te hebben, want juist die aandacht voor ieder kind persoonlijk vind ik heel belangrijk. Ik wil luisteren naar de leidsters en ook de ouders om daar waar nodig te ondersteunen en peuters op die manier een goede start te bieden.”

Reageren is niet mogelijk