‘De kinderen zijn mijn grootste leermeesters geweest’

Drie jaar geleden ging ze al met een gedeeltelijk pensioen. Dat hield in dat Ria Schouten vijf in plaats van zeven dagdelen werkte. Daar komt dit jaar verandering in. Tien september is de officiële datum waarop het pensioen ingaat, maar door de opgespaarde vrije dagen, is de agenda van Ria al vanaf 30 april leeg. “Ik ga niet in een zwart gat vallen, maar wel in een grijs. Ik ga de peuters en collega’s zeker missen.”

In september is het ook vijftig jaar geleden dat Ria begon te werken. “Op 7 september 1971 om precies te zijn. Ik werkte als au pair in Nederland. Ik had de KVJV (Kinder- en Jeugdverzorging) gedaan en werkte onder andere in gezinnen waarvan de ouders een kruideniersbedrijf hadden, of waarvan de moeder erg ziek was. Rond mijn 21e had ik alle papieren in huis om naar Canada te emigreren. En toen kwam ik op dansles mijn man tegen. Dat was op 17 september 1977. We trouwden en kregen twee dochters, waarvan de eerste op 17 september 1984 werd geboren. Er is iets met die maand,” lacht Ria.

Vrijwilliger
Ria werd geboren in Uithoorn en verhuisde naar Leimuiden. Haar echtgenoot komt uit Heerlen, maar woonde met zijn ouders in Bodegraven. “Hij had altijd gezegd dat hij terug zou gaan naar Heerlen en zo gebeurde het ook. Ik heb onze jongste dochter meteen aangemeld bij de peuterspeelzaal. Dat was het Hobbelpaard bij juf Cecile Wals. Ik bleef altijd het langst hangen en op een dag zei Cecile, waarom kom je geen vrijwilligerswerk bij ons doen.”

Levenslessen
Ria zei ja en na ruim een jaar kwam ze in vaste dienst. Ze werkte in verschillende zalen en zette onder andere in Kiddooh samen met haar collega’s een nieuwe groep op. “Door reuma heb ik veel pijn. Maar als ik werk, ben ik die pijn vaak vergeten. Kinderen zijn het beste medicijn zeg ik altijd. Ik heb ook ontzettend veel geleerd. Vroeger was ik heel consequent. Het moest zo gaan, zoals ik het in gedachte had. Door scholing, ervaring, kijken en luisteren heb ik geleerd dat het ook kan zoals een kind het je aangeeft. De kinderen zijn mijn grootste leermeesters geweest. Ze hebben mij geleerd geduldig te zijn en te genieten van de kleine dingen in het leven. Kinderen zijn puur en laten je precies en op de juiste tijd zien wat er in hen omgaat en hoe zij de wereld met al hun regels beleven. Kinderen leerden mij ook om te luisteren naar elkaar. Volwassenen kunnen hier een groot voorbeeld aan nemen.”

Stempel
Ook het werk veranderde erg in de afgelopen vijftig jaar en dat aanpassen en meegaan met de tijd vond Ria niet altijd gemakkelijk. “Als peuterleidster hebben we tegenwoordig veel meer administratieve werkzaamheden. Niet altijd leuk, maar wel nodig om de peuter optimaal in de ontwikkeling te kunnen ondersteunen. Wat ik wel merk is dat er soms te snel een stempel op een kind wordt gedrukt. Het speelt niet of praat niet dus…nee, geef het een kans. En soms moet die kans iets langer duren om resultaat te zien. Met goede begeleiding natuurlijk en dat is onze mooie taak.”

Afscheid
Die taak legt Ria vanaf 30 april neer. Hoe het afscheid eruit gaat zien is door de coronamaatregelen nog niet helemaal duidelijk. “Wel wil ik al via deze weg de ouders heel erg bedanken voor hun vertrouwen. Ze hebben hun peuter, hun grootste schat aan mij toevertrouwd. Dat besef ik terdege en dat waardeer ik enorm!”

Reageren is niet mogelijk