‘De peuters maken de dag’

In het eerste leerjaar van SPW moest Kira Schoenen (26) een keuze maken welke richting ze op wilde. Kinderopvang had haar voorkeur, maar de banen lagen er niet voor het oprapen. “Dus koos ik voor de ouderenzorg,” vertelt Kira. “Ook mooi werk, maar niet het werk waar mijn hart in eerste instantie naar uit ging.”

Na vier jaar kreeg ze haar diploma. Maar de opleiding deed haar een voorstel. “Ik mocht nog een jaar verder leren voor pedagogisch medewerker. Dat aanbod greep ik met beide handen aan. In dat jaar liep ik stage in ’t Kuikennest en dat beviel me heel erg goed. Helaas waren er na dat jaar nog steeds geen banen en ben ik in een verzorgingshuis voor dementerende ouderen in Valkenburg gaan werken. Ik was ondertussen zwanger van mijn tweede kindje. Met veel passie heb ik mijn werk daar gedaan. Uiteindelijk heb ik gekozen voor mijn jonge gezin. Toen mijn zoontje naar peuteropvang ’t Baanbengelke ging, kwam ik daar de collega’s weer tegen. Waarom kom je niet bij ons werken, vroegen ze. Ik heb een open sollicitatie gestuurd en hier ben ik!”

Kira is erg blij met die stap. “In de ouderenzorg zie je iedereen achteruitgaan. Je maakt het mensen zo comfortabel mogelijk aan het eind van hun leven. Kinderen ontwikkelen zich, ze groeien juist. Precies het tegenovergestelde, maar allebei mooi werk. Als peuterjuf help je de peuters in hun ontwikkeling. Vooral de taalontwikkeling vind ik erg interessant. Je kunt al leuke gesprekjes met peuters voeren. Ze reageren spontaan en onverwacht. Waar ik meestal reacties op krijg zijn de kuiltjes in mijn wangen. Er is altijd wel een peuter die vraagt: ‘wat heb jij in de wangen?’. Maar ook ‘waar is jouw bed hier?’”

Omdat Kira in verschillende wijken werkt en op locaties die met de methodes Piramide én Speelplezier werken, is iedere dag anders. “Maar ook de peuters zorgen voor de nodige variatie. Je kunt als juf nog zoveel plannen, uiteindelijk maken de kinderen de dag.”

Haar eigen kinderen zijn inmiddels tien en vier. “Ze hebben hun bezigheden zoals zwemles en dan ga ik met ze mee. Ook gaan we graag naar de speeltuin. Ik had een eigen paard, dat heb ik helaas moeten laten inslapen. Mijn kinderen gingen vaak mee naar de manege om het paard te verzorgen. Nu ga ik anderen helpen met de verzorging van hún paard; er is altijd wel iets te doen.”

Ook in de peuteropvang is genoeg te doen en te leren, weet Kira. “De toekomst stippel ik niet uit, ik zie wel wat er op mijn pad komt. Of dat de ouderenzorg kan zijn? Zeg nooit nooit. Maar voorlopig heb ik het erg naar mijn zin tussen de peuters. Ik woon in de wijk waarin ik ook werk. Soms kom ik tijdens een wandeling kindjes uit de groep tegen. ‘Juf Kira’, hoor ik dan roepen. En daar word ik erg blij van!”

 

 

 

Reageren is niet mogelijk