Dit had ik 25 jaar eerder moeten doen!

Twee keer struikelen en ze is op haar werk. Vrijwilligster Saskia Jacobs woont tegenover de school waarin peuteropvang ’t Baanbengelke is gehuisvest. Ze werd geboren en getogen op de Heerlerbaan en zal er nooit weggaan, zegt ze zelf. Zo’n vier jaar is ze ondertussen als vrijwilligster in ’t Baanbengelke. “En nog altijd met heel veel plezier!”

Saskia deed het middelbaar economisch en administratief onderwijs oftewel de meao in Heerlen. Jaren werkte ze als managementassistent op de leerlingenadministratie van de Vroedvrouwenschool. Ze maakte onder andere toetsen, stelde lessen samen totdat haar dat op een dag niet meer beviel. “Daarna heb ik nog enkele jaren in verzorgingshuis de Regenboog gewerkt. Ook daar assisteerde ik de manager. Maar ik was klaar met het administratieve werk. Twee jaar was ik thuis toen het weer begon te kriebelen. Ik woon tegenover de school en iedere dag hoorde ik de kinderen lachen en spelen. Vooral die kleintjes vielen me op en ik dacht ‘ik loop eens binnen om te vragen of ze mijn hulp kunnen gebruiken’; ik ben niet meer weggegaan. Nu weet ik, dit werk had ik 25 jaar eerder moeten gaan doen.”

Over de vraag waarom peuters zo leuk zijn, hoeft Saskia niet na te denken. “Ze zijn eerlijk, spontaan en onbezonnen. Ik vind het vooral leuk om de kinderen complimentjes te geven en te zien hoe ze daarvan opbloeien. Want dat is wat ik jonge kinderen wil bieden, warmte en geborgenheid. Het zijn allemaal ‘mijn kinderen’. Het enige verschil met mijn eigen twee kinderen, om twaalf uur gaan ze naar hun eigen huis.”
Even was er de gedachte om de schriftelijke cursus SPW te doen. “Maar dat vraagt veel discipline,” weet Saskia, “en die kon ik op dat moment, met een gezin met twee jonge kinderen, niet opbrengen. En eigenlijk bevalt het vrijwilligerswerk me heel goed. Ik heb wel het plezier, maar niet de eindverantwoording. Want neem maar van mij aan dat leidsters een grote verantwoordelijkheid dragen.”

In haar vrije tijd Is Saskia graag creatief bezig. “Ik schilder en doe aan houtbewerken. Mijn zoontje van elf is gek op Super Mario en ik heb alle figuren die daarbij horen uit hout gezaagd en beschilderd. Voor de peuteropvang heb ik een stoeltje geschuurd en geverfd en het is als nieuw. De peuters zitten er graag op.”
Vier dagdelen werkt de vrijwillige juf in ’t Baanbengelke. “Ik werk zowel met de 2- als met de 3-jarigen, waardoor ik met eigen ogen de ontwikkeling zie die ze doormaken. De kinderen die in de hogere klassen zitten, kom ik nog wel in de gang tegen. ‘Dag juffrouw’ klinkt het dan. Ook in de supermarkt kom ik de peuters wel tegen, maar dat vinden ze meestal vreemd, de juf die boodschappen doet, want volgens die kindjes woon ik op school.”
Aan stoppen of van werk veranderen denkt Saskia geen moment meer. Ik ben honderd procent tevreden. Als ik dit over tien jaar nog mag doen, ben ik een gelukkig mens!”

Reageren is niet mogelijk