Geen dag is hetzelfde

Haar ouders kwamen samen met hun twee zoons vanuit Kroatië naar Nederland. Ze woonden op Schiermonnikoog waar ze een dochter kregen. Verhuisden daarna naar Almelo en daar werd Andrea Secic (27) geboren. Uiteindelijk verhuisde het gezin naar Maastricht. Hier kwamen Andrea’s zusjes ter wereld, een drieling. In het zuiden groeide Andrea op, ze ging er naar school ging en liep er stage bij Mienie Beestje. Haar kennismaking  met Peuteropvang Heerlen.

Met een omweg en via verschillende stages kwam Andrea bij de peuteropvang terecht. “Omdat ik er niet voldoende werd uitgedaagd, heb ik de middelbare school niet afgemaakt. Dus begon ik in het beroepsonderwijs op niveau 1. Geen probleem, ik leerde in de praktijk en dat was wat ik wilde.  Ik deed de opleiding horeca-assistent, daarna leisure and hospitality en uiteindelijk SPW niveau 3 en 4. Niet alleen stak ik veel verschillende dingen op, ook bleef ik bij iedere stage een tijdje hangen, zoals in het restaurant van Parc Imstenrade en ook bij A Gogo in Valkenburg. Toen ik stage liep in Mienie Beestje was er een vacature voor peuterleidster en heb ik gereageerd. Ik moest een videopitch doen. Heel leuk, maar moest wel erg lachen met mezelf tijdens de opnames. Het filmpje was niet perfect, maar ik dacht ook ik ben niet perfect, het filmpje geeft precies een beeld van wie ik ben. En ik werd aangenomen. Op het moment vervang ik veel. Daardoor kom ik in verschillende zalen. Zo leer ik niet alleen de organisatie goed kennen, maar zie ook de verschillende manieren van werken. Van iedere werkwijze steek ik iets op, van alle leidsters leer ik weer nieuwe dingen en die andere aanpak probeer ik wel eens uit in de zalen waar ik vervang.”

Alles wat er bij het werken in de peuteropvang hoort, vind Andrea leuk. “Ik geniet iedere dag van mijn werk en kan van iedere opleiding die ik heb gevolgd iets gebruiken in wat ik doe.  Maar vooral met peuters werken vind ik heel erg leuk, ik heb ze in mijn hart gesloten. Ze zijn spontaan en ieder kind is anders; ze zijn allemaal leuk, ieder op zijn of haar eigen manier. Ik geniet van alle verhalen die ze komen vertellen. Geen dag is hetzelfde in de peuteropvang. In ’t Kempke ben ik nu ook mentor van vier kindjes. Dat houdt in dat ik de ontwikkeling volg en de ouders op de hoogte houd. Het is nog niet gebeurd, maar dat kunnen moeilijke gesprekken zijn. Nu raak ik niet zo snel in paniek gelukkig. Ik zie overal het positieve van in. Voor ieder probleem is er wel een oplossing. Zo rustig als ik in de peuteropvang ben, zo moeilijk vind ik het om thuis af te schakelen. Maar ik doe mijn best. Bijvoorbeeld met Bachata, een rustige versie van salsa dansen. Vroeger danste ik ook al veel. Streetdance en Hiphop. Ook in de peuteropvang grijp ik iedere kans aan om samen met de peuters te dansen en te zingen. Of ik uitgestudeerd ben? Nee! Op mijn verlanglijstje staat nog de opleiding tot kindercoach. Maar dat is voor later. Natuurlijk hoop ik op een vaste zaal in de toekomst, maar voor nu is het vervangen in verschillende locaties een mooie aanloop naar dat moment!”

 

 

Reageren is niet mogelijk