Huisje, boompje, beestje

Ze is vanaf februari in dienst als vervangster en werkt sinds kort voor vast bij Peuteropvang Voerendaal en vervangt bij Heerlen daar waar nodig. Maar een vreemde is Veerle van Velzen (29) niet voor de organisatie. Vijf geleden werkte ze al voor Peuteropvang Heerlen en verving ze in de Eerste Stap Voerendaal. Ze deed de opleiding tot pedagogisch medewerker niveau 4, had een tijd een kleinschalige sportschool, maar kwam uiteindelijk toch weer tussen de peuters terecht.

“Als kind wilde ik kraamverzorgster worden. Maar toen ik ontdekte dat het verzorgen van de baby maar een heel klein onderdeel van de werkzaamheden was, maakte ik nieuwe plannen.” Veerle ging naar de kappersopleiding, maar ook dat was het niet. Totdat ze SPW ging doen en meteen wist: dit is het!

“Het is heerlijk om met peuters te werken. De ontwikkeling die ze doormaken in zo’n korte tijd vind ik geweldig. Ze komen binnen, weten nog van niks. Na een tijdje pakken ze hun stoeltje, zitten in de kring, spelen en vertellen. Heel fijn vind ik het om mijn steentje bij te dragen aan die ontwikkeling.”

Toch maakte Veerle even een zijsprong. Ze volgde de opleiding tot gewichtsconsulent en nam een kleinschalige sportschool over. “We gaven les en de klanten deden de oefeningen in infraroodcabines. Heel leuk werk dat ik bijna vijf jaar heb gedaan. Maar het was ook heftig, ik was er zo’n vierentwintig uur per dag mee bezig. Ik heb de zaak verkocht en dat gaf heel veel rust.”

Veerle woont samen met haar vriend en met hond Zola. Hoe ze aan die mooie naam komt? “Zola is de naam van het kindje van de hoofdrolspeelster uit mijn favoriete serie Grey’s Anatomy. Ik ben heel veel bezig met Zola. We doen aan jachttraining. Niet om te gaan jagen, maar wel om haar te leren opdrachten uit te voeren. Daarbij komt het erg aan op teamwork. Goed voor haar hersenen en voor onze band. Zola gaat overal mee naar toe. Op vakantie gaat ze zelfs mee zwemmen en suppen.”

Samen met hond Zola doet Veerle ook vrijwilligerswerk bij mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. “Zola legt haar poten op de leuning van stoel of rolstoel en de mensen kunnen haar aaien. Dat vinden ze geweldig. En Zola geniet van de aandacht.”

Tot voor kort was Veerle veel bezig met haar toekomst. “Huisje, boompje, beestje, dat soort dingen. Nu denk ik, ik zie wel hoe alles loopt, ik sta meer open voor wat er spontaan op mijn pad komt. Onlangs ben ik begonnen met de cursus VVE-Speelplezier. Ik ken de methode, maar nu leer ik wat de gedachte erachter is en dat is heel interessant. Ik bekijk de hoeken zoals de huis- en bouwhoek nu met een andere blik. Hoe mijn leven erover vijf jaar uitziet? Zoals ik al zei, ik plan niet meer, maar sta open voor alles. Wel hoop ik nog dit werk te doen. Maar wel geschoold in Speelplezier en wie weet in wat nog meer. Want doorgroeien wil ik graag en dit werk leent zich daar goed voor. Kinderen veranderen niet, maar het werk wel. Dat maakt het interessant!”

Reageren is niet mogelijk