‘Humor vind ik heel belangrijk’

In december werkt ze vijftien jaar bij PWH, daarvoor was ze vrijwilligster. “En dan te bedenken dat ik eigenlijk niet met kinderen wilde werken,” lacht Francis Timmermans.

Maar dat laatste had niets te maken met de kinderen, maar meer met de werkomgeving. “Ik liep als leerling MBO-Helpende onder andere stage in de kinderopvang. Daar verliep alles volgens een strak schema. Ik houd van grapjes maken, lachen, maar ook van kinderen spelenderwijs iets leren. Ook vind ik het belangrijk om goed naar de groep en ieder kind individueel te kijken, wat hebben ze nodig en hoe pakken we dat aan. Dat vond ik in de peuterspeelzaal.”
Ontspannen zit Francis aan de tafel die midden in peuterspeelzaal Pinokkio staat. En dan te bedenken dat ze over niet al te lange tijd oma wordt. “Ja, spannend en heel leuk. Ik kreeg al van ouders te horen dat ik vast een heel leuke oma zou zijn, omdat ik een leuke juf ben. Lief hè?!”

Toen haar oudste dochter naar de peuterspeelzaal ging, vroeg Cecile Wals, destijds leidster in peuterspeelzaal ’t Hobbelpaard later Kiddooh, haar om vrijwilliger te worden. “Ze zei, ‘je lijkt me zo’n leuke juf,” lacht Francis, “pas toen onze jongste drie was dacht ik, ik probeer het eens. Ze waren in de peuterspeelzaal net begonnen met de Voor en Vroegschoolse Educatie (VVE) programma’s en ik heb een ochtend meegedaan. Het was zo leuk dat ik er binnen niet al te lange tijd vijf ochtenden als vrijwilliger meeliep. Ik kreeg de kans om de opleiding SPW-3 te doen en niet veel later vroeg men mij een tijdje in peuterspeelzaal Pinokkio te werken omdat daar een tekort aan leidsters was. Daar heb ik volmondig ja op gezegd. In 2002 werd ik als vaste kracht aangenomen en inmiddels werk ik zeven dagdelen in Pinokkio. Vooral in het voorbeeldspel met Snuf kan ik al mijn humor en fantasie kwijt. Heerlijk vind ik die snoetjes als Snuf bijvoorbeeld zogenaamd zijn thee omstoot. De peuters zien alleen Snuf. Geweldig!”

Met hetzelfde enthousiasme waarmee Francis vertelt over haar werk, praat ze ook over haar honden. Met de grootste van de drie, Boef, maakt ze lange wandelingen. “Samen het bos in, dat zijn de momenten waarop ik kan afschakelen. Een kleine wandeling duurt een klein uur en een grote wandeling al snel twee uur. Ook doen we aan mantrailen. De hond leert zoeken naar een persoon door het volgen van de geur.”
Naast haar werk en de honden is Francis actief binnen voetbalvereniging KCC waar haar partner trainer is van het tweede elftal. “Ik ga naar de wedstrijden en daarnaast ben ik voorzitter van de activiteitencommissie. We organiseren ieder jaar bijvoorbeeld een halloweentocht voor kinderen en allerlei activiteiten als het sinterklaasfeest en kerst. Ik houd van gek doen en dat spreekt jongeren blijkbaar wel aan.”

De toekomst? Francis lacht. “Ik ben geslaagd voor het Nederlands examen, ben zoooo blij! En dan te bedenken dat ik in groep 8 van de basisschool naar aanleiding van een test naar het MLK-onderwijs (moeilijk lerende kinderen) moest. Uiteindelijk ging ik van niveau 2 naar niveau 3 en 4 en alle cursussen die op mijn pad komen, zoals de beweegcursus, volg ik. Ik vind het heel belangrijk om bij te blijven. En verder? Wil ik lekker met de kinderen bezig blijven!”

Reageren is niet mogelijk