‘Ik houd van uitdagingen en afwisseling’


Vijf jaar geleden stond ze zelf nog voor de klas. Tegenwoordig ondersteunt ze leidsters, bespreekt ze hulpvragen, observeert ze in de groep en overlegt. En dat is nog maar een kleine greep uit de taken die Jolanda Meuffels (29) als VE-coach bij Peuterspeelzaalwerk Heerlen heeft.

Een appje, Jolanda is er iets later. “Een leidster had nog een vraag,” verontschuldigt ze even later aan het begin van het interview, “en die vraag wilde ik toch graag nog even beantwoorden.” Gedreven is het woord dat opkomt als Jolanda haar verhaal vertelt. En ze houdt van afwisseling in haar werk. “Al die verschillende taken vind ik heerlijk, geen dag is hetzelfde.”
Vijf jaar geleden gingen er zes VE-coaches bij PWH aan de slag. Hun taak? Het ondersteunen en coachen van de peuterspeelzaalleidsters. “Ik had de Pabo in Sittard gedaan, verving in een basisschool en heb er voor alle groepen gestaan. Mijn contract kon op dat moment niet meer worden verlengd en ik had al verschillende sollicitaties verstuurd. Een gesprek bij een bank stond op het programma toen ik de vacature voor VE-coach bij PWH voorbij zag komen. Ik besloot dat dát mijn nieuwe baan moest worden,” lacht Jolanda.

Samen met haar collega coaches bezoekt Jolanda de peuterspeelzalen. Ze observeert peuters, overlegt als haar iets opvalt en beantwoord de hulpvragen van leidsters. “Dat was in het begin even wennen, voor zowel de leidsters als voor mij. Ik stond eerst aan die andere kant en weet heel goed hoe dat voelt als iemand je op de vingers kijkt. Maar inmiddels kennen we elkaar goed, leidsters willen leren, willen doelen bereiken, willen een probleem vanuit een andere invalshoek bekijken en het is mijn taak ze daarin te begeleiden. De cursus beeldcoaching heeft ertoe bijgedragen dat dit op een nog effectievere manier gebeurt. Ik film een activiteit en naderhand bespreken de leidster en ik de situatie. Hoe reageert de leidster op een peuter, hoe reageert de peuter, hoe verloopt de activiteit enzovoorts. Het mooie is dat ook die bespreking weer wordt opgenomen en ook ik dus kan leren van mijn eigen gedrag en reacties. Ook de peuters moeten me natuurlijk even leren kennen. Ik speel mee, praat met ze , geweldig vind ik dat. Peuters zeggen wat ze van iets vinden. Tijdens het bouwen werd ik er op gewezen dat ik nog goed moest oefenen. Maar ook die enorme ontwikkeling die peuters doormaken in de twee jaar in de peuterspeelzaal is geweldig. Zoals die peuter met een andere moedertaal die amper sprak toen hij pas binnenkwam en op een dag zei hij: “Ik heb de lichtsnelheid.”

Een drukke werkdag verwerkt Jolanda zingend. “Ik heb altijd in koren gezongen, zong ook wel solo’s zoals een keer in het Bonnefantenmuseum Maastricht. Ook voor de klas zong ik veel, ik maakte overal een liedje van. Tegenwoordig zing ik alleen nog maar thuis. Muziek is heel belangrijk voor me, als ik niet zelf zing, staat de radio aan.”
De toekomst? Jolanda stippelt het liefst niet te veel uit. “Dit is nu en de rest zien we later,” vindt ze. “Ik heb er een nieuwe taak bij, ik ga als auditor aan de slag binnen het pas gepresenteerde project Reflectief Practicum. Dat houdt in dat ik de koppels, peuterleidster en leerkracht basisschool ga begeleiden in hun proces om de kwaliteit van hun eigen werk te bekijken en daar waar nodig beter op elkaar af te stemmen. Ik houd van nieuwe uitdagingen en vind het fijn overal bij betrokken te worden. Als er iets op mijn pad komt dat bij mij past, ga ik er voor!”

Reageren is niet mogelijk