‘Ik kijk graag in andermans keuken’

De Pabo deed Anouk Somberg. Ze behaalde goed tot uitmuntend voor haar stage, maar struikelde op de rekentoets. “Op een gegeven moment dacht ik, het is goed zo. Ik stop ermee en ga op zoek naar iets anders.” Haar moeder Carin werkte als leidsters bij toen nog Peuterspeelzaal Werk Heerlen. Ze konden er nog een vrijwilligster gebruiken. Dat is inmiddels ruim dertien jaar geleden.

“Ik solliciteerde intern en zo ben ik vrij snel als beroepskracht in de peuteropvang aan de slag gegaan. Hoewel mijn hart bij de kleuters ligt, vond en vind ik dit werk met peuters nog altijd heel erg leuk. Kleuters zijn al iets zelfstandiger. In de peuteropvang is elke dag anders, peuters leren iedere dag weer iets nieuws. Ineens kunnen ze bijvoorbeeld hun jas zelf aandoen. Ook hun opmerkingen zijn vaak heel grappig. Toen ik pas in de peuterspeelzaal werkte, kwam ik een peuter tegen in de supermarkt. Het kindje riep: ‘Nee, je mag hier helemaal niet komen. Dit is niet jouw huis.’ Of ze vragen, ‘waar is jouw vader?’ En dan bedoelen ze mijn man. De waardering die je van de peuters terugkrijgt, is heel opvallend en fijn. Ook als ze allang op de basisschool zitten, staan ze hier nog tijdens het speelkwartier aan het hek  te roepen naar je. Het geeft voldoening om als leidster een rol te spelen in de ontwikkeling van peuters, om ze op weg te helpen naar zelfredzaamheid.”

In haar vrije tijd loopt Anouk hard met haar vader en zwemt ze samen met haar broer. “Heel lang heb ik gekorfbald, in het team van collega Greetje Gerrits. Maar daar ben ik vijf jaar geleden mee gestopt. We moesten als enige team uit het zuiden altijd ver reizen voor de wedstrijden en dat vond ik moeilijk te combineren met mijn gezin met een dochter van vier en één van anderhalf. Maar sport en beweging vind ik wel belangrijk!”

Ook het behalen van het Pabo-diploma speelt nog altijd door Anouks hoofd. “Dat blijft me wel achtervolgen ja. Het plan is om dat diploma nog te gaan halen, in mijn eigen tijd en online. Misschien doe ik er niets mee, maar dan heb ik dat diploma wel. En die kennis komt altijd van pas in mijn werk als peuterleidster.” De vraag wat voor juf Anouk is wordt beantwoord door vrijwilligster en collega juf Miriam. “Anouk is een lieve, zorgzame juf, die ook streng kan zijn.”

Zes dagdelen werkt Anouk in ’t Meuleke. “Maar ik heb ondertussen wel alle locaties van binnen gezien. Dat vind ik fijn. Zo leer je je collega’s kennen en van iedere locatie neem je wel iets mee, een idee voor een knutselwerk, een andere aanpak, indeling van het lokaal, noem maar op. Ik houd ervan om kijkje te nemen in andermans keuken!”

 

Reageren is niet mogelijk