‘Onze collega’s zijn als familie’

Ze zijn geboren en getogen in Marokko, kwamen met hun echtgenoten naar Nederland en doen al vele jaren vrijwilligerswerk voor Peuteropvang Heerlen. En dat laatste komt door juf Nora, vrijwilligster in ’t Krauwelnest. “Nora is mijn schoonzus en ze vertelde zo enthousiast over de peuteropvang dat ik hier ook graag vrijwilligerswerk wilde doen,” vertelt Naima Hajkhlifa. Datzelfde gold voor Ilham Taha en later kwam daar ook Naima Elwardi bij. Nu vormen ze al jaren een hecht en enthousiast vrijwilligersteam.

Het interview vindt heel toepasselijk plaats op de Nationale Vrijwilligersdag. En blij zijn ze in Klein Duimpje met Ilham, Naima en Naima, die zichzelf in de peuteropvang voor het gemak Naima 1 en Naima 2 hebben genoemd; de volgorde van aanmelden als vrijwilligster. “We zijn in de peuteropvang gaan werken, omdat we van kinderen houden. Met peuters werken is heel leuk, ze zijn altijd vrolijk. Maar we zijn er ook gaan werken om de Nederlandse taal beter te leren. Want van wie leer je dat beter dan van kinderen. We helpen overal bij. We knutselen, verschonen de luiers, wassen af, maken schoon, ruimen op, spelen en knuffelen met de kinderen. En we koken.”

Wie al eens van de kookkunsten van de drie dames heeft mogen genieten, weet dat ze altijd heerlijke gerechten en hapjes klaarmaken. “Ik heb het koken van mijn moeder geleerd,” vertelt Naima Elwardi, “ik zat erbij en keek toe, maar toen ik trouwde moest ik het echt goed leren en zelf doen. Na de middelbare school in Marokko ben ik de opleiding voor secretaresse gaan doen.  Maar die was in het Frans en toen ik naar Nederland kwam, had ik daar niets meer aan. Jammer, maar daarom geniet ik nu dubbel van dat wat mijn kinderen doen en bereiken. Het succes in hun leven maakt mij blij.” Naima Hajkhlifa beaamt dat. “Ik ben trots op mijn kinderen en op wat ze doen.”

Net als Naima, lieten ook Ilham en Naima hun families achter in Marokko om samen met hun echtgenoot in Nederland een nieuw bestaan op te bouwen. Alle drie de vrouwen weten wat heimwee is. “Je komt in Nederland aan en iedereen let op je. Je kunt niet met de mensen praten, niet met de buren, met niemand.”

Op het Arcus College volgden ze de inburgeringscursus en daar was het advies om vrijwilligerswerk te gaan doen om zo de taal te leren. Aangestoken door schoonzus Nora solliciteerde Ilham bij ’t Krauwelnest en werkt daar nog altijd enkele dagdelen. Gedrieën werken ze in Klein Duimpje. Daarnaast werken ze samen een dag per week vrijwillig bij Alcander, ook met kinderen en ook om er te koken. “We leren nog iedere dag bij. In de peuteropvang en ook bij Alcander. Wij zijn intussen goede vriendinnen en de collega’s van de peuteropvang zijn als familie voor ons. Na al die jaren kunnen we zeggen dat we nu meer vrienden hier hebben, dan familie in Marokko.”

 

Reageren is niet mogelijk