‘Oordeel niet, verwonder je slechts’

esther-1024x679Met de start van het nieuwe schooljaar ging ook Esther Everaers (44) aan de slag als nieuwe VE-coach van PWH. Ze heeft de zalen Pinokkio, Kiddooh en ‘t Meuleke onder haar hoede en daarmee zeven VE-zalen (Voorschoolse Educatie). “Ik heb er erg veel zin in”, vertelt Esther, “maar eerst neem ik de tijd de leidsters te leren kennen en om in alle rust een basis van vertrouwen op te bouwen.”

Esther is erg ondernemend. Zo was ze baliemedewerker verzekeringen bij de ANWB en ging ze later van start met een evenementenbureau. “Ja ik houd van variatie”, lacht ze. Na verloop van tijd wilde Esther weer gaan studeren. “Mijn oudste zoon bleek autisme te hebben en daarom dacht ik aan een studie Pedagogiek. Maar ik had ook nog een eenmanszaak. Ik verkocht educatief en verantwoord speelgoed. Uiteindelijk heb ik die zaak van de hand kunnen doen. Op dat moment gooide ook mijn man het roer om, hij ging van het bedrijfsleven naar het onderwijs. Dus wisselden we elkaar af, toen hij klaar was, ging ik studeren. Ik wilde meer verdieping en pedagogiek met de specialisatie orthopedagogiek paste daar perfect bij. Ik heb veel ervaring opgedaan in het speciaal onderwijs, heb kinderen en leerkrachten gecoacht en later ook ouders en hun kinderen in de thuissituatie. Mijn man werkte als leerkracht en later teamleider. We deelden dezelfde passie voor het kind.”

Plotseling en op veel te jonge leeftijd overleed Esthers man. “Onze zoons waren 12 en 15 jaar. Een heel heftige situatie. Een verdrietige periode waarin je al snel merkt en weet dat je goed voor je kinderen en jezelf moet zorgen. Ik ben tijdelijk gestopt met werken. Om iets fysieks te doen te hebben, ben ik het huis gaan renoveren. Daarnaast mediteerde ik veel en deed ik Qi Gong, een onderdeel van de Chinese bewegingsleer, luie gymnastiek noem ik het zelf. Een dik jaar was ik thuis en langzamerhand kreeg ik weer wat meer energie. Op dat moment zag ik de vacature van PWH. Wat me vooral aansprak, is de professionalisering die PWH doormaakt. Het sluit aan bij mijn pedagogische visie: aandacht voor ontwikkelingsstimulering, spelend leren, taalbevordering en spelverrijking. Met een essentiële rol voor leidsters en ouders. De belangrijkste partijen die om het kind heen staan. Want ik ben er van overtuigd dat als je vroeg in de ontwikkeling van het kind een achterstand signaleert, je veel problemen kunt voorkomen. Graag wil ik leidsters ondersteunen, zodat we de kwaliteit van de VE verhogen.

Esther is nu ruim drie weken bezig als VE-coach. “De eerste weken is het vooral kennis maken en de leidsters en zalen leren kennen. Want wat ik heel belangrijk vind, is dat er een basis van vertrouwen en veiligheid ontstaat. Van daaruit kunnen we aan de slag. Leidsters kunnen aangeven waarbij ze mijn ondersteuning en coaching nodig hebben. Hoe lopen bijvoorbeeld de oudergesprekken, hoe gaat het met het werken in groepjes, zetten de leidsters de juiste kinderen bij elkaar, vinden leidsters het misschien lastig om een infoavond te organiseren, dat soort dingen. Ook ga ik zelf observeren. Maar nu en ook later in dit traject is de input van de leidsters voor mij het allerbelangrijkste. Ieder mens heeft de wil om te leren, maar dat moet er wel uitkomen. En als ik een ander iets wil leren of daarin wil ondersteunen, zal ik eerst goed moeten kijken wat die ander nodig heeft en hoe we dat samen gaan aanpakken. Zowel bij volwassenen als bij kinderen is daarin mijn filosofie: kleine stappen voor een groot resultaat.”

Maar er is nog een filosofie van waaruit Esther probeert te leven en te werken. “Oordeel niet, verwonder je slechts. Ik hoef niet altijd iets van of iemand te vinden. Een situatie is niet altijd de situatie die het het op het eerste gezicht lijkt. Daarbij vind ik zelfreflectie erg belangrijk. Als iets niet goed loopt, overleg ik met mezelf. Waar gaat het mis en wat kan ik er aan doen? Maar ook als iets wel goed gaat, denk ik erover na wat ik daarvoor heb gedaan.”
Naast mediteren en Qi Gong, beide vooral om het hoofd leeg te maken, houdt Esther van muziek. “Van Elvis tot klassiek”, lacht ze. “Wandelen, koken, skiën vind ik ook heerlijk. Ik houd van mensen om me heen, maar kan ook heel goed alleen zijn. In m’n hangstoel, glaasje wijn, boek erbij of wat filosoferen, heerlijk.”

Wat ze nog graag eens zou willen doen? Esther denkt even na. “Ik geloof in een leven vol leren. Maar voor nu is mijn werk als VE-coach het belangrijkst. Toeval bestaat niet, het heeft zo moeten zijn. Ik heb in één klap veel nieuwe collega’s en ik vind mijn werk fantastisch om te doen.”

Reageren is niet mogelijk