‘Behandel peuters met respect’

Astrid van Prehn studeerde af als dierenartsassistente, werkte onder andere als administratieve kracht bij bierbrouwerij de Leeuw en een agrarisch onderzoeksbureau en is sinds 1995 werkzaam bij Peuteropvang Heerlen. “Ik startte bij de organisatie als vrijwilliger, maar toen ik de kans kreeg de opleiding LKC (Leidster Kindercentra) te volgen, greep ik die met beide handen.”

Sindsdien werkt Astrid als beroepskracht binnen de organisatie. De eerste jaren als plusfunctionaris binnen de vijf locaties die Hoensbroek destijds telde. “We werkten themagericht, maar hadden nog geen methode zoals Speelplezier. Als plusfunctionaris hield ik de zorgkinderen in de gaten en legden we huisbezoeken af. Dat laatste doe ik nog altijd als lid van het wervingsteam van Peuteropvang Heerlen.”

Nieuwe studie
Astrid werkte 18 jaar als beroepskracht in de Paddestoel. “Die peuterspeelzaal voelde als mijn kindje. We waren als leidsters enorm op elkaar ingespeeld, ieder had haar taak en dat werkte perfect. Toen we na een reorganisatie in een andere zaal werden geplaatst was dat even slikken. Maar ik kwam al snel tot de ontdekking dat het heel goed was voor mijn ontwikkeling, want elke locatie werkt toch op een manier die bij het team past.
Ik leerde veel, ontdekte nieuwe dingen, een andere aanpak, andere meningen en dat komt je groei alleen maar ten goede. Ik vind het belangrijk om me te blijven ontwikkelen. Daarom ben ik aan de start van het nieuwe schooljaar met een studie begonnen, pedagogiek; om nieuwe inzichten te krijgen en om mijn werk binnen de peuteropvang nog beter te kunnen doen. Een cadeautje aan mezelf!”

Ruimere blik
Vaak draai je in hetzelfde kringetje rond, weet Astrid. “Bij mij was dat eerst mijn gezin. Pas toen ik als plusfunctionaris aan de slag ging en bij andere gezinnen thuiskwam, ontdekte ik dat het er niet overal hetzelfde aan toe hoeft te gaan. Je redeneert vanuit de situatie die je kent Maar sommige ouders hebben niet eens de mogelijkheden om in die eerste levensbehoeften te voorzien. Het werk bij POVH verruimde mijn wereld en ook lid zijn van het wervingsteam en de studie pedagogiek verbreden die blik. Daarnaast geeft het veel voldoening om in al die verschillende, soms schrijnende situaties iets te kunnen betekenen. Om de weg te kunnen wijzen naar bijvoorbeeld instanties als de voedselbank.”

Missie
Eén missie heeft Astrid: “Ik wil dat de kinderen zich veilig voelen. Ze staan aan het begin van hun ontwikkeling. Wij zijn de eerste plek waar ze wat langer blijven, zonder hun ouders. Dat is een enorme verantwoordelijkheid. Als kinderen heimwee hebben, troost ik ze. Daarnaast probeer ik het zo gezellig mogelijk te maken, zodat de kinderen zich op hun gemak voelen. Peuters zijn kwetsbaar, ik behandel ze met respect.”
Astrid groeide op tussen de dieren en is er nog altijd gek op. “Toen ik geen werk kon vinden als dierenartsassistente vond ik dat erg jammer, maar ik ben op de goede plek terecht gekomen. Ik hoop nog veel te kunnen betekenen voor alle peuters, hun ouders en in het bijzonder de zorgkinderen.”

Reageren is niet mogelijk