Ron Bonekamp neemt afscheid van Raad van Toezicht

bonekampNa tien jaar neemt Ron Bonekamp (56) afscheid van de Raad van Toezicht van PeuterspeelzaalWerk Heerlen. “Als de termijn verlengd had kunnen worden, was ik zeker gebleven. Er zijn ontwikkelingen binnen PWH, waar ik graag nog mijn bijdrage aan had geleverd.”

De maximale periode om lid te zijn van de Raad van Toezicht (RvT) is twee keer een termijn van vier jaar. Richtlijnen die overigens werden opgesteld toen Bonekamp al zo’n twee jaar lid was van de RvT. “Ik werd destijds gevraagd door de toenmalige voorzitter René Seijben. Ik was directeur van een scholengemeenschap in Heerlen-Noord en kende de regio goed. Wat me vooral aansprak in de functie en de organisatie was en is nog altijd die doorlopende leerlijn. Tot dan toe had ik te maken met de leeftijdsgroep twaalf- tot en met achttienjarigen. Op dat moment zit er al een heel groot en belangrijk deel van het leven van een jongere op. Soms is er een achterstand, bijvoorbeeld qua taalvaardigheid. Niet ieder kind krijgt namelijk van huis uit een vaardig taalgebruik mee. En het is juist zo belangrijk dat iemand zich goed kan uitdrukken en dat hij datgene wat hij wil zeggen goed kan verwoorden en onderbouwen. Basisscholen doen heel goed werk op dat gebied. Maar ook het Heerlense peuterspeelzaalwerk heeft zichzelf daarin een belangrijke opdracht gegeven. De basis die op het gebied van taal bij peuters wordt gelegd, is belangrijk voor de rest van hun leven en daarmee wordt voor mij die leerlijn compleet. Een mooie taak van PWH, maar ook een mooie taak voor de leden van de RvT om daar op de achtergrond mee bezig te zijn.”

In die taak als RvT-lid hield Bonekamp altijd twee dingen voor ogen. “Allereerst het educatieve element, maar mijn inbreng daarin was beperkt, omdat de vorige directeur en het huidige managementteam en ook de gemeente Heerlen daar al ruim in hebben geïnvesteerd. Dat onderdeel staat als een huis, educatie zit in de genen van de organisatie. Het tweede onderdeel is bedrijfsvoering. Daar viel tien jaar geleden nog heel veel winst te behalen. Van huis uit ben ik econoom, dus hierin was wel een taak voor mij weggelegd. Door de jaren heen heeft PWH een enorme slag gemaakt. Ik heb in die periode nog meegemaakt dat het voortbestaan van PWH ter discussie stond. Gelukkig is die overname waar destijds sprake van was niet doorgegaan. Hoewel er financieel soms wat meer vermogen zou mogen zijn om tegenvallers op te vangen, was en ben ik er nog altijd voor honderd procent van overtuigd dat PWH het zélf kan.”

Vooral in het afgelopen jaar werd Ron Bonekamp positief verrast door PWH. “Ik maakte me eerlijk gezegd wat zorgen over de nieuwe bestuursvorm, van één directeur-bestuurder naar vijf managers-bestuurders. Ik heb ondertussen wel geleerd dat er verschillende manieren zijn om een organisatie te leiden. Heel leuk om mee te maken dat het ook anders kan!”
Waar Bonekamp zich wel nog zorgen over maakt, zijn de stijgende kwaliteitseisen. “Kunnen medewerkers die misschien niet zo sterk zijn als het op scholing aankomt, maar wel heel erg op hun plek zitten binnen PWH hun werk behouden? En is er nog voldoende aandacht voor het spelen in de peuterspeelzaal? De kunst is om een goede balans te behouden tussen spelen en leren. Ook moeten we ons blijven afvragen of al het testen en toetsen zinvol is. Wat gebeurt er bijvoorbeeld met de resultaten? Een 2-jarige is geen mini 12-jarige en het peuterspeelzaalwerk is geen middelbare school!”

Daar waar Bonekamp aan de ene kant afscheid neemt van een uitdagende functie, komen er aan de andere kant weer nieuwe dingen op zijn pad. Zo vertrekt hij na acht jaar als lid van het College van Bestuur bij LVO (Stichting Limburgs Voortgezet Onderwijs) en treedt hij per 1 november aan als lid College van Bestuur bij onderwijsbestuur SVO|PL (Stichting Voortgezet Onderwijs Parkstad Limburg). “Daarnaast studeer ik al enkele jaren filosofie aan de Universiteit van Leuven. Vier avonden in de week zit ik dus zelf in de schoolbanken en ben ik weer leerling mét huiswerk en examens. Waarom filosofie? In mijn vrije tijd doe ik graag dingen die niets met mijn werk te maken hebben. Zoals koken, reizen én filosofie studeren. Een hele brede studie, waarin je met uiteenlopende zaken in aanraking komt. Zo leer je bijvoorbeeld dat dingen ook anders kunnen en dat anderen ook gelijk kunnen hebben. Voor een bestuurder een heel belangrijke les.”

Reageren is niet mogelijk