Van hot naar her

Ze werkt vijf dagdelen. En vaak ook nog op vijf verschillende locaties. Karin Schippers is 0-uurder, zoals dat heet. Al zeven jaar vervangt ze in alle zalen van Peuteropvang Heerlen onder andere als de vaste leidster van een zaal ziek is. “De meeste leidsters vinden het prettig om een vaste groep te hebben. Maar ik vind die afwisseling fijn. Ik zou niet anders meer willen.”

Al heel jong wist Karin dat ze met kinderen wilde werken. “Eerst wilde ik dierenarts worden. Maar dat werd al snel vervangen door kinderjuf, zoals ik dat toen noemde. Altijd was ik met de kinderen uit de buurt bezig, ik speelde met ze, hielp ze en hield ze bezig.”
Dus niet verwonderlijk dat Karin Sociaal Pedagogisch Werk ging doen. “Ik liep stage bij baby’s, heel leuk, maar daar ligt de nadruk vooral op de verzorging. Ook liep ik stage in de naschoolse opvang, dus bij oudere kinderen. Al snel ontdekte ik dat ik daarvoor niet streng genoeg was. De peuterleeftijd heeft me altijd aangesproken. Peuters flappen er van alles uit, zijn zichzelf, vertrouwen je ook heel snel.  Ze zien me soms heel lang niet, maar toch hebben ze me gemist en komen ze dat ook even zeggen.”

Karin rondde SPW3 af, maar het was lastig om werk te vinden. “Dus ben ik vrijwilligerswerk gaan doen in peuterspeelzaal Pinokkio. Ik dacht, dan doe ik tenminste iets in mijn vakgebied. Toen de mogelijkheid werd geboden om Pedagogisch Werk 4 te gaan doen, heb ik die kans meteen gegrepen. Best zwaar, want ondertussen was onze oudste dochter geboren, als baby een slechte slaper. En mijn partner had wisseldiensten. Dus vaak zat ik ’s nachts te leren.  Maar ik heb de opleiding goed afgerond en vanaf dat moment ben ik als oproepkracht gaan werken. Dat bevalt me heel goed. Meestal weet ik een week van tevoren, waar ik de week erna moet werken. Soms ben ik ’s ochtends in de ene zaal en ’s middags weer in een andere. Dus gauw in de auto naar de volgende plek. Inmiddels heb ik alle zalen wel al gehad. Het mooie is dat ik overal iets opsteek, nieuwe dingen zie en ideeën opdoe, die ik in een andere zaal weer kan gebruiken.”
En ook is Karin nog altijd niet uitgeleerd. “Onder andere Piramide, de meldcode-cursus en Kinder-EHBO heb ik gedaan. Mijn wens is daar de cursus Speelplezier nog aan toe te voegen. Ik vind dat een heel leuke methode, met het voorbeeldspel en Snuf. Wie weet. Klaar ben ik in ieder geval nog niet.”

Naast haar gezin, inmiddels met twee meiden van acht en drie, waar Karin veel mee bezig is, is ze onlangs gestart met Zumba. “Dat viel nog niet mee. Vroeger heb ik altijd gedanst, ik deed mee aan wedstrijden showdans. Menige beker heb ik in de wacht gesleept. Die staan nog allemaal op mijn oude kamer bij mijn ouders thuis, nu de logeerkamer voor mijn dochters,” lacht Karin. “Maar nu met Zumba, een soort fitness op muziek, moest ik er toch weer even in komen. M’n oudste danst ook graag, ze zit nu op turnen. En ook de jongste begint haar zus al na te doen.”
Wat de toekomst brengt? Karin hoopt haar werk voor POVH nog lang te kunnen blijven doen. “Ik heb het naar mijn zin binnen de organisatie. Ook heb ik veel leuke collega’s; heel veel, en ik ken de leidsters van POVH ook bijna allemaal. Een van de voordelen als je overal komt.”

Reageren is niet mogelijk