‘Zolang ik mezelf kan zijn, groei ik’

Ze was tandartsassistente, deed het conservatorium en werkt als zelfstandig saxofoondocente. Vorig jaar startte ze met de opleiding pedagogisch medewerker niveau 4 en liep ze stage bij Peuteropvang Heerlen. Sinds september werkt Celine Roijen (38) als vaste kracht bij de organisatie. “Ieder kind is een individu en dat vraagt om een eigen aanpak. Ik houd niet van hokjes denken, je eigen ik mag er zijn. Ik houd ervan als iemand helemaal zichzelf is en kan zijn.”

Bij POVH voelt Celine zich op haar plek en gemak. “Ik heb al mijn banen met veel plezier gedaan, maar hier bij de peuteropvang komt alles bij elkaar. Als saxofoondocente heb ik ook met kinderen gewerkt. Ook heb ik een tijd kleutermuziek gegeven. De doelgroep sprak me erg aan. Jonge kinderen zijn zo onbevangen, ze staan open voor alles. Spelenderwijs kun je ze heel veel leren en over dingen na laten denken. De kinderen mogen best veel van me, maar aan de andere kant ben ik in bepaalde dingen weer erg consequent. Ik hecht bijvoorbeeld erg aan normen en waarden. Een ‘alsjeblieft’ als je graag iets wilt hebben, vind ik belangrijk. Of even op je beurt wachten als ik met een ander kindje praat. Dat sociale aspect, hoe je met elkaar omgaat, daar ben ik wel mee bezig ja. Daar leg je samen met de opvoeders de basis voor. Samen met de ouders lever je een bijdrage aan het kunnen functioneren van het kind in de maatschappij. Een hele verantwoording, maar ook een mooie uitdaging om dat op een verantwoorde manier te doen en ieder kind in zijn of haar eigen waarde te laten.”

In haar vrije tijd speelt Celine nog altijd saxofoon. “Ik ben opgegroeid in een muzikaal gezin.  Muziek is mijn passie. Helaas kunnen we door corona nu niet gezamenlijk repeteren met de fanfare van Ubachsberg waar ik bij speel. Dat is heel jammer, want niet alleen het muzikale aspect, maar ook in sociaal opzicht is lid zijn van een vereniging heel belangrijk. Ook daar leer je en breng je die waarden en normen in de praktijk.”

Hoe ze naar de toekomst kijkt?  “Ik plan niets, ik leef nu en zie wel wat er op mijn pad komt. Als ik aan het nieuws toe ben, voel ik dat. Met heel veel plezier ga ik naar mijn werk. Ik heb fijne collega’s, waar ik veel van kan leren. Dit werk geeft ook een stukje zekerheid en dat geeft rust. Zolang ik mezelf kan zijn, groei ik. En dat heeft weer een positief effect op de peuters en mijn collega’s.”

 

 

Reageren is niet mogelijk