‘Zorg voor andermans kind is een grote verantwoordelijkheid’

Ze deed de MDGO (Middelbaar dienstverlenings- en gezondheidszorg-onderwijs) richting mode en kleding en reisde helemaal van Maastricht naar Spanje, om daar haar Heerlense liefde te ontmoeten. Inmiddels werkt ze al weer vele jaren voor Peuterspeelzaalwerk Heerlen, eerst als vrijwilliger, sinds september 2016 als vaste kracht. Over wie we het hebben? Over Jacqueline Brepoels, juf in peuterspeelzaal Dribbel.

Jacqueline komt uit Maastricht; de liefde bracht haar naar Heerlen. Via Spanje… “Ik speelde klarinet bij de Koninklijke Harmonie van Maastricht. Mijn man, maar dat wist ik toen nog natuurlijk nog niet, is beroepsmuzikant en hielp uit in de harmonie van Heerlen. Beide verenigingen hadden dezelfde dirigent en gingen op concertreis naar Spanje. Daar sloeg de vonk over!” Zevenentwintig huwelijksjaren en drie kinderen verder musiceren Jacqueline en haar man nog altijd, nu samen in de Koninklijke Philharmonie Bocholtz. “Hij heeft het conservatorium gedaan. Dat hebben ze mij na de middelbare school ook geadviseerd, maar ik oefende vanaf mijn zesde al heel veel. En op het conservatorium moest je nóg meer oefenen. Dat zag ik niet zo zitten.”

Na de MDGO werkte Jacqueline bij Pieters Dortu en later bij Käller Schunck in Heerlen. Toen dat laatste bedrijf werd gesloten, vond ze via via een baan als secretaresse van de OR in Huize de Berg, een kloostercomplex in het centrum van Heerlen. “Ook werd ik vrijwilligster in peuterspeelzaal het Speelhuis dat destijds aan de Putgraaf in Heerlen lag. In 2000 kreeg ik de kans om de Brancheopleiding ervaren peuterspeelzaalleidster aan het Arcus te doen. Helaas was er geen vacature toen ik de opleiding af had. Uiteindelijk kwam dat moment in 2016. In die periode ging ik minder uren werken in Huize de Berg. Het aantal zusters dat er woont nam en neemt nog steeds af, de OR moest stoppen en tegenwoordig werk ik er nog in de wasserij. Bij PWH kon ik als vaste kracht aan de slag in peuterspeelzaal Dribbel. Van de beginjaren als vrijwilligster herinner ik me vooral nog de speelse manier waarop we bezig waren. Tegenwoordig wordt er veel meer van de kinderen gevraagd. Zelf ben ik niet zo van het toetsen. Als leidster volg je de kinderen sowieso al de hele ochtend of middag en achterstanden heb je al snel in de gaten. Daar waar nodig onderneem je actie of schenk je extra aandacht. Of adviseer je ouders bijvoorbeeld om een logopedist te raadplegen. Maar ik snap ook wel dat die zaken op papier vastgelegd moeten worden. Omdat Dribbel nu nog geen VVE-zaal is (Vroeg- en Voorschoolse Educatie) hoeven we nog niet te toetsen, maar dat zal in de nabije toekomst veranderen.”

Waar Jacqueline vooral heel veel waarde aan hecht is veiligheid. “Als een peuter zich veilig voelt, komt hij wel los, gaat hij spelen en komt ook die taal wel. Daarom vind ik het ook heel belangrijk om een verdrietige of bange peuter te troosten, even op schoot pakken en als het verdriet lang duurt, proberen af te leiden. Maar altijd voorzichtig en doordacht, want het zijn heel jonge kinderen en daarbij, je hebt de zorg over de kinderen van iemand anders. Een heel grote verantwoordelijkheid!”

Jacqueline hoopt nog heel wat jaren bij PWH te kunnen werken. “Die peuterleeftijd is superleuk. Je kunt als leidster de kinderen heel veel leren. Als ze binnenkomen praten ze vaak nog niet, hebben nog een luier om. Als ze naar de basisschool gaan zijn ze zindelijk. Dan lachend: “En staat de mond niet stil.
In die twee jaar dat ze hier zijn, leren ze ontzettend veel en ontwikkelen de peuters zich enorm. Hoe mooi is het om daar aan te mogen bijdragen?!”

Reageren is niet mogelijk